Odbiór instalacji gazowej i c.o. w Krakowie — co sprawdza inspektor i jak się przygotować?

Odbiór instalacji gazowej i centralnego ogrzewania zamyka etap, na którym instalacja przestaje być „ułożona” i staje się zdatna do uruchomienia. W Krakowie ten moment wraca przy nowej inwestycji, przy przebudowie kotłowni i przy wymianie kotła na nowe urządzenie. Odbiór może przeprowadzić wykonawca instalacji razem z osobą, która ma uprawnienia do poświadczenia prób i protokołu, a przy wpięciu do sieci gazowej także przedstawiciel gestora, najczęściej Polskiej Spółki Gazownictwa. Ten tekst dotyczy właśnie tego odbioru: gazu i c.o., dokumentów oraz próby. Szerszy odbiór całej branży sanitarnej, z udziałem inspektora nadzoru inwestorskiego, opisujemy w osobnym poradniku: odbiór instalacji wod-kan, gazowej i c.o. z inspektorem nadzoru. Tu zostajemy przy gazie i ogrzewaniu, żeby nie mieszać dwóch różnych kompletów papierów.

Co sprawdza inspektor podczas odbioru instalacji gazowej?

W tym wpisie „inspektor” to osoba odbierająca instalację gazową po stronie wykonawcy i uprawnionego specjalisty, a przy podłączeniu do sieci także monter gestora. To inna rola niż inspektor nadzoru inwestorskiego, który odbiera całą branżę na budowie. Odbiór instalacji gazowej w Krakowie sprowadza się na obiekcie do pięciu rzeczy. Każda z nich trafia do jednego dokumentu — protokół odbioru instalacji gazowej zastępuje ustne „jest w porządku”. To jest dokładnie to, co sprawdza inspektor instalacji gazowej, zanim podpisze papier.

Próba szczelności instalacji gazowej. Instalację sprawdza się przed podłączeniem urządzeń odbiorczych, na sucho, powietrzem albo gazem obojętnym. Ciśnienie próbne i czas utrzymania ciśnienia wynikają z projektu oraz z normy PN-EN 1775, która dotyczy instalacji gazowych w budynkach. W protokole zapisuje się wartość ciśnienia, czas próby i wynik. Liczy się to, że protokół da się pokazać gestorowi i że liczby zgadzają się z projektem, a nie z „orientacyjnym” odczytem z manometru.

Stan kurków i zaworów. Odbierający sprawdza, czy kurki główne i odcinające przy urządzeniach są zamontowane tam, gdzie wskazuje projekt, czy da się je swobodnie zamknąć i czy nie zostały zabudowane na stałe. Kurek, do którego nie ma dojścia po położeniu mebli albo zabudowy, wraca jako usterka jeszcze przed podpisaniem protokołu.

Prawidłowość podłączenia urządzeń gazowych. Kocioł, podgrzewacz albo płyta grzewcza muszą być podłączone zgodnie z projektem i z instrukcją producenta: właściwe podejście, właściwa armatura, bez prowizorycznych redukcji. Jeśli urządzenie ma stanąć później, w protokole zaznacza się, że odebrano instalację do kurka, a podłączenie urządzenia jest osobnym etapem. Uruchomienie palnika bez odbioru instalacji nie zamyka tematu wobec gestora sieci.

Wentylacja pomieszczenia z urządzeniem gazowym. Sprawdza się nawiew i wywiew, drożność kratek oraz to, czy kubatura i sposób wentylacji odpowiadają projektowi. Zasłonięta kratka, nawiew przeniesiony „bo wiało” albo brak kanału wywiewnego w pomieszczeniu z kotłem to typowe przyczyny odmowy odbioru. Opinia kominiarska o przewodach dymowych, spalinowych i wentylacyjnych jest do kompletu, gdy urządzenie z nich korzysta.

Dokumentacja: projekt, atesty, certyfikaty urządzeń. Inspektor zestawia to, co jest na ścianie, z projektem instalacji gazowej. Do teczki wchodzą atesty i certyfikaty zastosowanych rur, kształtek oraz urządzeń, a także uprawnienia osoby, która wykonywała i poświadczała próbę. Brak jednej karty z tego kompletu potrafi zatrzymać montaż gazomierza mocniej niż drobna poprawka montażowa.

Co sprawdza inspektor podczas odbioru instalacji c.o.?

Odbiór instalacji c.o. idzie obok gazu, ale ma własną listę. Centralne ogrzewanie odbiera się po napełnieniu układu i po próbie, zanim zabudowy i posadzki zamkną rury na stałe. W Krakowie, przy domach jednorodzinnych i przy mniejszych kotłowniach, sprawdzamy pięć punktów.

Szczelność instalacji i próba ciśnieniowa. Układ napełnia się wodą i podnosi ciśnienie powyżej ciśnienia roboczego, zgodnie z projektem. W czasie próby obserwuje się manometr oraz połączenia: śrubunki, rozdzielacze, podejścia do grzejników. Spadek ciśnienia albo świeży wyciek oznacza poprawkę przed podpisaniem protokołu. Próby nie robi się „na sucho” tylko dlatego, że ekipa wykończeniowa już czeka. Woda w układzie pokazuje nieszczelności, których same oględziny nie wyłapią.

Działanie grzejników i zaworów termostatycznych. Każdy grzejnik przewidziany w projekcie powinien być zamontowany, podłączony i odpowietrzony na tyle, żeby dało się potwierdzić, że dochodzi do niego woda. Zawory termostatyczne i zawory odcinające sprawdza się pod kątem tego, czy w ogóle pracują i czy nie zostały założone odwrotnie. Brak jednego grzejnika albo podejście zakończone korkiem „na później” wpisuje się w protokół jako zakres nieodebrany.

Odpowietrzenie instalacji. Odpowietrzniki przy rozdzielaczach, na pionach i przy grzejnikach muszą być dostępne. Układ, którego nie da się odpowietrzyć bez demontażu zabudowy, nie jest gotowy do odbioru. Przy ogrzewaniu podłogowym patrzymy na rozdzielacz i na to, czy pętle są opisane. Samej pętli w wylewce nie odsłaniamy. Jej szczelność wynika z próby wykonanej przed zalaniem.

Parametry pracy kotła, jeśli jest nowy. Nowy kocioł, także kocioł po wymianie, sprawdza się z dokumentacją producenta: podłączenie hydrauliczne, zabezpieczenia, naczynie przeponowe, zawory i to, czy urządzenie odpowiada projektowi. Pierwsze uruchomienie przez autoryzowany serwis i odbiór instalacji to dwa wpisy. Jeden nie zastępuje drugiego. Do teczki dokładamy DTR oraz kartę uruchomienia, jeśli serwis już był.

Izolacja rur tam, gdzie jest wymagana. Odcinki prowadzone w przestrzeniach nieogrzewanych, w bruzdach narażonych na wychłodzenie oraz przewody, które projekt wskazuje do izolacji, powinny mieć otulinę przed zakryciem. Brak izolacji na pionie w nieogrzewanej piwnicy wraca zimą jako strata ciepła i jako wilgoć. Przy odbiorze łatwiej to poprawić niż po tynkach.

Jakie dokumenty są potrzebne do odbioru?

Komplet, którego oczekujemy przed wizytą na obiekcie, jest krótki. JM INSTAL przygotowuje tę dokumentację razem z odbiorem, żeby inwestor nie składał teczki z trzech różnych miejsc.

• Projekt instalacji gazowej i projekt instalacji c.o., z naniesionymi zmianami, jeśli na budowie odeszło się od rysunku.
• DTR urządzeń: kotła, podgrzewacza, naczynia, pomp, jeśli wchodzą w układ.
• Certyfikaty i deklaracje zgodności, w tym oznaczenie CE urządzeń oraz atesty materiałów, które mają kontakt z gazem albo z wodą grzewczą.
• Protokół prób szczelności: osobno dla instalacji gazowej i osobno dla c.o., z ciśnieniem, czasem i wynikiem.
• Uprawnienia wykonawcy oraz osoby poświadczającej próbę gazową. Przy gazie są to kwalifikacje wymagane do prac przy instalacji gazowej, w tym dozór, jeśli protokół ma iść do gestora sieci.

Do tego, gdy urządzenie korzysta z komina, dokładamy aktualną opinię kominiarską. Przy budowie z dziennikiem budowy odbiór branżowy powinien mieć ślad także we wpisie kierownika robót. Sam plik PDF w mailu, bez wpisu na budowie, bywa za mało przy zakończeniu inwestycji.

Przed wizytą odbiorową przejdź poniższą listę punkt po punkcie — najlepiej z wydrukiem w ręku. Każdy punkt bez „ptaszka” to potencjalny powód drugiej wizyty.

Jak wygląda odbiór krok po kroku?

Odbiór instalacji gazowej i centralnego ogrzewania w Krakowie układamy w pięć etapów. Kolejność ma znaczenie: próba po zakryciu rur albo protokół bez projektu kończą się drugą wizytą.

1. Przygotowanie dokumentów. Zbieramy projekt, DTR, certyfikaty, uprawnienia i poprzednie protokoły, jeśli instalacja była przerabiana. Na tym etapie widać, czy brakuje opinii kominiarskiej albo czy kocioł w projekcie to inne urządzenie niż to na ścianie.
2. Wizja lokalna. Przechodzimy trasę przewodów gazowych, kotłownię albo miejsce montażu kotła, rozdzielacze i grzejniki. Sprawdzamy dostęp do kurków, zgodność z projektem i wentylację pomieszczenia. Usterki widoczne od razu poprawia się przed próbą, a nie po niej.
3. Próby. Gaz: próba szczelności na sucho, na ciśnieniu i w czasie wynikającym z projektu i z PN-EN 1775. C.o.: próba ciśnieniowa na wodzie. Obie mają osobny zapis. Wyniku jednej nie przepisuje się do protokołu drugiej.
4. Protokół. Spisujemy zakres, datę, osoby, numery uprawnień, parametry prób i wynik: instalacja odebrana albo odebrana z usterkami do usunięcia w podanym terminie. Przy gazie ten protokół jest podstawą dalszych kroków u gestora sieci, w tym montażu gazomierza.
5. Przekazanie inwestorowi. Komplet trafia do inwestora: protokoły, kopie uprawnień, certyfikaty i — na budowie — informacja, co kierownik robót ma wpisać do dziennika. Od tego momentu wiadomo, kto poświadczył odbiór i jakiego zakresu on dotyczył.

Na budowie wielobranżowej ten obieg spina kierownik budowy instalacji gazowej. To on prowadzi wpisy dotyczące robót gazowych i pilnuje, żeby protokół próby nie został w szufladzie wykonawcy. Szerszą ścieżkę formalną, od prób po dokumenty dla nadzoru, opisujemy w materiale o tym, jak przebiega odbiór techniczny instalacji.

Wymiana samego kotła w istniejącym domu też przechodzi przez tę ścieżkę, tylko krótszą. Zostają: zgodność nowego urządzenia z instalacją, wentylacja pomieszczenia, próba szczelności gazu na odcinku, który ruszano, oraz papiery urządzenia. Sam fakt, że „stara instalacja działała”, nie zamyka odbioru nowego kotła.

JM Instal — odbiory instalacji gazowej i c.o. w Krakowie

JM INSTAL prowadzi odbiory instalacji gazowej i centralnego ogrzewania w Krakowie i okolicznych gminach. Pracujemy na uprawnieniach instalacyjnych i na kwalifikacjach wymaganych przy gazie, składamy protokoły prób i kompletujemy teczkę pod gestora sieci oraz pod zakończenie budowy. Czas realizacji ustalamy po zakresie: sam odbiór kotłowni w domu jednorodzinnym da się spiąć z próbą i z wizytą na obiekcie, większa kotłownia albo instalacja w budynku wielorodzinnym potrzebuje osobnego terminu na dokumenty i na próbę przed zakryciem. Napisz na biuro@jm-instal.pl albo zadzwoń: +48 663 303 668. Wycena odbioru jest bezpłatna.